BROWNEYES - salon - kievitlaan11 - vroeger - 2005-2009

Waarom ik schoonheidsspecialiste geworden ben

Sommige kinderen weten op jonge leeftijd al precies wat ze later worden willen. Ik heb daar iets langer over getwijfeld en wist op de middelbare school eigenlijk helemaal niet precies waar mijn sterke kanten lagen.
Ik vond het altijd al leuk om dingen te organiseren en in de klassenraad mee te denken met school en zo hebben we regelmatig leuke, nieuwe dingen op de kaart gezet.

Als ik de jeugd van 16 jaar voorbij zie lopen dan begrijp ik nu ook wel, dat een goeie keuze maken op die leeftijd erg lastig is. Je bent nog zo jong en er zijn zoveel leuke beroepen.
Met 2 vriendinnen heb ik 3 jaar op de toneelschool t’ Hofplein gezeten, je leerde hier acteren, dansen en zingen en ik dacht echt dat daar mijn toekomst lag. Dus ik kwam thuis en vertelde vol Enthousiasme: “Mam, ik weet wat ik wil worden; actrice”.
Even hoorde ik haar zachtjes lachen en dat beantwoorde ze met: “Meisje daar is zo weinig werk in te vinden, zou je niet eerst iets anders gaan doen, dan kun je dat altijd nog gaan doen”.
En dat was misschien wel de beste keuze geweest, die je van een wijze moeder aan moet nemen.

Samen zijn we op veel scholen gaan kijken om goed te oriënteren. Mijn interesse ging van politie, sportinstructeur, het leger, actrice tot schoonheidsspecialiste en kapster.

Een nogal gevarieerde keuze dus maar de uiterlijke verzorging bleef bij mij het meeste hangen. De combinatie schoonheidsspecialiste en pedicure zou je in 3 jaar kunnen afronden. Over pedicure had ik nooit nagedacht maar ik zou er wel aan beginnen en dan zie ik het wel, met die gedachte kreeg ik mijn eerste model op school.
Op school konden mensen de voeten voor een heel klein prijsje laten behandelen en ik vergeet nooit meer wat er toen zag..
Een oudere meneer die misschien wel 10 jaar geen nagels geknipt had en zijn voeten gewassen, nu zou ik het als een uitdaging zien maar toen zat ik met knikkende knieën, te bedenken of dit het beroep was waar ik wel echt voor wilde gaan.

Gelukkig waren de modellen daarna voor een beginnende pedicure makkelijker te behandelen en had ik dus wel een echte vuurdoop gehad.

Het vak schoonheidsspecialiste was leuk maar erg beperkt, dan was je net bezig met een nieuw onderdeel en dan werd het al weer afgerond, daarom begrijp ik nog steeds niet dat ze de opleiding nu zelf in 2 jaar geven. Volgens mij is herhaling en ervaring in ons vak erg belangrijk.
Maar ik wilde wel alles weten van de behandelingen van begin tot einde en volgde naast deze opleiding op de zaterdagen andere cursussen die verdieping gaven in de basis opleiding.
De ontwikkeling ging snel en de uitdaging werd steeds groter, YES wat een goede keus. Ik heb echt het mooiste vak van de wereld..
Iedereen is anders maar  ik denk dat dat gevoel voor iedereen die z’n hart volgt herkenbaar is..

Liefs Jolanda Dekker

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *